Literatura – cytaty o literaturze

  1. Prawda zawarta w literaturze nie polega na zgodności faktów, tylko na prawdziwości wniosków, które z niej wypływają. – Jarosław Grzędowicz, Fenix
  2. Moja literatura, a więc i moje teksty, nie są niczym innym, jak poszukiwaniem mego straconego czasu; jestem tym poszukiwaniem przytłoczony, ale jednocześnie bawię się nim, dlatego taką wagę przykładam do zabawności moich tekstów, do bawienia samego siebie trudnościami takiego poszukiwania. Uważam, że wszystkie moje zahamowania nie są celowe, nie staram się pisać tego, co wiem, ale miłuję dotrzeć do tego, czego jeszcze nie wiem. Robię więc nie tyle to, co chcę, lecz to, czego nie chcę; wiem, że należy szczać pod wiatr, że trzeba płonąć tym, czego nie można ugasić. – Bohumil Hrabal, Kim jestem
  3. O ile wiersz jest koncentratem, zaciśniętą pięścią, powieść jest rozluźniona i rozległa, jak otwarta dłoń: ma drogi, objazdy, punkty docelowe; linię serca, linię rozumu, wchodzi w nią moralność i pieniądze. Pięść wyklucza i oszałamia, zaś otwarta dłoń może w swych podróżach wiele dotknąć i zawrzeć w sobie. – Sylvia Plath, Porównanie
  4. [...] ja uważam literaturę i sztukę za coś, czego cel jest obcy moralności, i że wystarczy mi piękność zamysłu i stylu. – Mieczysław Jastrun [ze wstępu do wyboru poezji Charlesa Baudelaire’a]
  5. Postacie nie rodzą się jak żywi ludzie z ciała matki, ale z jednej sytuacji, zdania, metafory, w której jak w orzeszku ułożona jest jakaś podstawowa ludzka możliwość, o której autor myśli, że nikt jej jeszcze nie odkrył, albo o której nikt jeszcze nic naprawdę ważnego nie opowiedział. – Kundera Milan, Nieznośna lekkość bytu
  6. Literatura już mi nic nie daje. Ale powinnam próbować się dokształcać: stałam się taką ignorantką! – Simone de Beauvoir, Śliczne obrazki
  7. Obracam nóż w żywej ranie pamięci, którą, kto wie, czy nie należałoby nazwać natchnieniem; i z tego powstaje moja literatura. – Jalu Kurek, Pochodnia

Spodobało się? Podziel się z innymi:


Kategorie: Moja kolekcja cytatów