Strona główna » Pisanie – cytaty o pisaniu i pisarzach

Pisanie – cytaty o pisaniu i pisarzach

William Ewart Gladstone, Studies on Homer

Lepiej napisać jeden wyraz na skale niż tysiąc na wodzie czy piasku.

Anne Sexton

To jedyna rzecz jakiej pragnę – mieć tyle jedzenia, aby przeżyć, chodzić na lekcje poezji, pisać – reszta świata nie istnieje.

Adolf Rudnicki, Krakowskie Przedmieście pełne deserów

Poprawiać siebie w swojej jedyności. Mieć odwagę swojego kalectwa, swoich braków, niedouczenia, meskinerii, swoich małych śmieszności, swojej nagości.
Nie powinien brać do ręki pióra ktoś, kto za wszelką cenę chce być wyżej, niż jest, dalej niż jest, zrobić lepiej dla samego zrobienia lepiej. Wszystkie te zabiegi kosmetyczne zmieniają twoją twarz w maskę, gdy sięgasz po jakość, która nie jest twoja, gdy podporządkowujesz się radom, które zawczasu powinny zabrzmieć przestrogą.

Jutro, pojutrze ujawni się twoja klęska, gorzej, bo – kradzież, więc bądź mały, jeśli jesteś mały, śmieszny jeśli jesteś śmieszny, nie wchodź na cudzy zagon, nie łakom się na łów, na którym lśni cudzy znak jakości. Nie chciej być większy, aniżeli jesteś.

Andrzej Sikorski, Motyl na wieży Babel

Pisać to codziennie ryzykować obłędem.

Bogdan Banasiak, Krzysztof Matuszewski, Powiedzieć wszystko

Miarą zbrodni pisania staje się ciągłość, wieczność.

Ronald Hayman, Nietzsche

Ze wszystkiego, co napisano, kocham tylko to, co autor napisał własną krwią. Pisz krwią, a przekonasz się, że krew to duch. Niełatwo zrozumieć krew innego. Nienawidzę leniwych czytelników. Gdy poznacie swych czytelników, nie zechcecie nic dla nich zrobić. Jeszcze jedno stulecie czytelnictwa i duch całkiem sczeźnie. Gdy czasy analfabetyzmu dobiegną końca, nie tylko pisarstwo zejdzie na psy, ale skapcanieje myślenie. Kiedyś duch był Bogiem, teraz stał się człowiekiem, skończy jako pospólstwo. Kto pisze krwią i układa sentencje, nie chce, by go czytano, ale żąda, by uczono się go na pamięć. Między szczytami biegnie prosta linia, ale żeby nią podążać, trzeba mieć długie nogi. Sentencje muszą być jak szczyty górskie, a słuchacze muszą do nich dorosnąć.

Bohumil Hrabal, Kim jestem

W pisaniu to jest najwspanialsze, że nikt człowieka nie zmusza, aby pisał. Ale ja teraz czuję, że pisanie jest dla mnie kuracją, moją poradnią psychiatryczną i telefonem zaufania.

Plath Sylvia, Szklany klosz

– Cóż to, kochanie, czemu się jeszcze nie ubrałaś? […]

– Piszę powieść – oświadczyłam. – Nie mam czasu na to, żeby wciąż tylko zdejmować jedne ciuchy i nakładać drugie. […]

Pomyślałam, że jeżeli uda mi się napisać jedną stronę dziennie, to będzie bardzo dobrze.

Nagle mnie olśniło. Zrozumiałam, na czym polegają moje trudności.

Miałam za mało doświadczenia życiowego.

Jakże pisać o życiu, skoro się nie miało romansu, nie urodziło dziecka, a nawet nie było świadkiem cudzej śmierci? Jedna moja znajoma dostała niedawno nagrodę za opowiadanie, oparte na jej przygodach wśród afrykańskich Pigmejów. Jakże tu rywalizować z takimi ludźmi?

Barbara Rosiek, Pamiętnik narkomanki

Moje życie – jedno wielkie, niedokończone samobójstwo. Pisanie jest szaleństwem, ale nie jest obroną przed obłędem. Najtrudniejsze słowo – przepraszam. Nie wszystko jest poezją – umieranie nią nie jest.

Andrzej Haegenbarth, Eros i wspólnicy

Trzeba penetrować mroki – pisać o własnych i cudzych obsesjach.

Valerio Albisetti, Dobrodziejstwo samotności

Pisanie może stać się czynnością niebezpieczną, ponieważ jest śmiertelne, nietrwałe, pomniejszające i przeczące świętości nieskończoności i wielkości rzeczywistości.

Stephen R. Donaldson, Skok w konflikt

Większość pisarzy nienawidzi pytania: „Skąd pan bierze pomysły do swoich książek?”. To dlatego, że odpowiedź zwykle musiałaby być jednocześnie nieopisywalnie tajemnicza i boleśnie przyziemna. Wszyscy kochamy magię wyobraźni – inaczej nie moglibyśmy przetrwać jako twórcy – al.e żaden z nas nie potrafi wytłumaczyć, jak ona działa. W pewnym sensie to nie pisarze miewają pomysły, ale pomysły miewają pisarzy. Przytrafiają się nam. Jeśli nie poddamy się ich mocy, tracimy je; dlatego, próbując nad nimi panować i je cenzurować, możemy popełnić błąd i sprawić, że będą omijały nas z daleka. Ale zmusić się do twórczej pracy nie można. Najwięcej, na co nas stać, to nauczyć się chłonności – i wierzyć, że pomysły się zjawią.

Jack London

Ludzie, którzy pisać nie potrafią, piszą zbyt wiele o tych, którzy pisać powinni.

Tristan Bernard

Połowa tego, co piszemy, jest szkodliwa; druga połowa jest niepotrzebna.

Richard Scott Bakker, Mrok, który nas poprzedza

Pisarz pracuje w samotności i dlatego – paradoksalnie – tak wiele zawdzięcza innym. Kiedy więzy są nieliczne, muszą być mocne.

Piotr Billic, Czwarty wymiar

Nonum prematur in annum („trzymaj w szufladzie przez 9 lat, nim opublikujesz”) – radzi pisarzom Horacy w swej „Sztuce poetyckiej”.

Philip K. Dick, Klany księżyca Alfy

Pisarze powinni prowadzić życie samotników.

Ursula K. LeGuin, Urodziny świata

Prawie nikt nie pisze dobrze o introwertykach. Ekstrawertycy rządzą światem. To dość dziwne, gdy uświadomić sobie, iż dziewiętnastu na dwudziestu pisarzy to właśnie introwertycy. Nauczono nas, byśmy wstydzili się swojego zamknięcia, ale też zadaniem pisarza jest zapuszczanie się w głąb, nie poza.